‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(ตอน 3)
‎ขอโทษนะ
‎เจ้ามาจากไหนหรือ
‎- อะไรนะ ‎- ผม
‎ขอบคุณนะ
‎(คืนก่อนวันแต่งงาน)
‎สอบคัดเลือกอาลักษณ์หญิงหรือ
‎ข้ามาพบท่านโดยไม่บอกล่วงหน้า
‎ทั้งที่รู้ว่ามันเสียมารยาท
‎ต้องขอโทษด้วยที่ทำให้ตกใจ
‎ไม่เป็นไร
‎ข้าเพียงกังวลเรื่องครอบครัวเจ้า
‎ท่านบัณฑิต
‎แม่นาง ทำไมถึง...
‎อย่าทำเช่นนี้เลย
‎ทำไมถึงทำเช่นนี้ล่ะ
‎โปรดยกเลิกการแต่งงานด้วย
‎ข้าไม่อาจฝืนใจแต่งงานได้
‎ข้าไม่อาจถอนหมั้นกับท่าน
‎ในเมื่อท่านไม่ได้ทำอะไรผิด
‎ท่านจึงควรเป็นฝ่ายปฏิเสธข้ามากกว่า
‎แม่นาง
‎ตระกูลของข้าเคยทำสิ่งใด ‎ให้เจ้าเจ็บช้ำน้ำใจหรือ
‎หรือเป็นเพราะข้าไม่ดีพอสำหรับเจ้า
‎หัวใจข้าผิดเอง
‎ข้าพยายามเปิดใจรับท่าน
‎พยายามคิดว่ามันเป็นชะตาของข้า
‎ถึงกระนั้น...
‎ข้าไม่อาจควบคุมหัวใจตัวเองได้
‎ข้าคงไม่สามารถใช้ชีวิตที่เหลือ ‎เป็นหญิงสูงศักดิ์ผู้ไร้เดียงสา
‎และไม่ปรารถนาจะมีชีวิตเช่นนั้น
‎ข้า...
‎ข้าทำไม่ได้จริงๆ
‎แม่นาง ไม่เป็นไรหรอก
‎มัน...
‎มันไม่ใช่ความผิดของเจ้า
‎แต่ว่า
‎การแต่งงานของเรา ‎เป็นการตัดสินใจของสองตระกูล
‎เราไม่สามารถยกเลิกมันได้
‎เพียงเพราะใจไม่อยาก อีกอย่าง...
‎แม่นาง
‎หาก...
‎หากข้าปฏิเสธเจ้า
‎เจ้าจะถูกผู้คนครหาไปตลอดชีวิตนะ
‎เจ้าอาจไม่ได้แต่งงาน
‎เจ้ายินดีเผชิญ...
‎กับเรื่องเช่นนั้น
‎มากกว่าแต่งงานกับข้าหรือ
‎ขออภัย ข้า...
‎ข้าแต่งงานไม่ได้ขอรับ
‎แต่งพระองค์เต็มยศ ‎จะเสด็จไปไหนหรือพ่ะย่ะค่ะ
‎ข้าอยากสูดอากาศ ‎เลยจะออกไปเดินเล่นน่ะ
‎องค์ชายคิดว่ากระหม่อมโง่หรือ
‎พระองค์จะเสด็จไปลานสอบเพื่อดูสาวๆ
‎พระพักตร์องค์ชายน่ะ ‎ฟ้องหมดแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎ข้าไม่ได้สนใจ...
‎ก็ได้ ข้ากำลังจะไปดูการสอบ
‎จะว่าไปแล้ว ข้าเป็นคนออกข้อสอบนะ
‎ข้ามีสิทธิ์ไปที่นั่นไม่ใช่หรือ
‎เดี๋ยวก่อนนะ
‎เมื่อวันก่อน ‎ที่พระองค์เสด็จไปร้านเช่าหนังสือ
‎เกิดอะไรขึ้นพ่ะย่ะค่ะ
‎เกิดอะไรขึ้นหรือพ่ะย่ะค่ะ
‎ข้าเกือบถูกพวกอันธพาลจับตัวไป
‎แล้ว
‎ตอนที่พระองค์ลอบออกจากวัง ‎ไปงานอ่านหนังสือโดยไม่บอกกระหม่อม
‎เกิดอะไรขึ้น
‎นั่นก็เพราะผู้หญิงประหลาดนั่น...
‎เกิดอะไรขึ้นพ่ะย่ะค่ะ
‎ข้าถูกจับไปคุมขังที่สำนักสืบสวน
‎เอาล่ะ ทีนี้ทรงลองคิดดู ‎สักนิดนะพ่ะย่ะค่ะ
‎ควรแล้วหรือที่จะพาพระองค์เองออกไป
‎พบพานอันตรายต่างๆ นานา ‎และชาวบ้านที่บ้าคลั่ง
‎หรือพระองค์ควรประทับอยู่ในนกซอดัง
‎ที่มั่นใจได้ว่าปลอดภัยและเงียบสงบ
‎ข้ารับรองว่าครั้งนี้จะไม่ก่อเรื่อง ‎ข้าจะดูการสอบเงียบๆ
‎เด็กๆ
‎เราเตรียมเชือกเส้นหนาไว้แล้วเจ้าค่ะ
‎จะให้มัดเลยไหมเจ้าคะ
‎ก็ได้ ข้าไม่ไปก็ได้
‎ประกาศโจทย์การสอบ
‎บรรพบุรุษของเราเชื่อว่าสุริยุปราคา ‎คือวิธีที่สวรรค์ใช้ติเตียนกษัตริย์
‎สำหรับข้อบกพร่องและการกระทำผิด
‎จึงมีความพยายามแก้ไขความผิด ‎โดยทำพิธีบวงสรวงสุริยุปราคา
‎แต่กระนั้นความพิโรธของสวรรค์ ‎ก็ยังคงดำรงอยู่จนทุกวันนี้
‎กษัตริย์ต้องปฏิบัติเช่นไร
‎เพื่อป้องกันการเกิดสุริยุปราคา
‎โจทย์มันผิดนะ
‎ตายจริง จะทำอย่างไรดี
‎ตายแล้ว
‎พวกเจ้ารู้เรื่องหรือเปล่า
‎ข้าถามว่าพวกเจ้ารู้หรือเปล่า
‎คือว่า คุณหนูถึงกับอ้อนวอนพวกเรา
‎ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็ควรมาหาข้า ‎ควรมาบอกข้าสิ
‎อภัยให้ข้าเถิดเจ้าค่ะ นายท่าน ‎เป็นความผิดของข้าคนเดียว
‎ที่ข้าทำไปเพราะเห็นแก่คุณหนูเจ้าค่ะ
‎ทุกคนจะต้องส่งชีกวอนภายใน 15 นาที
‎(ชีกวอน: กระดาษคำตอบ)
‎ซอลกึม
‎สอบเสร็จแล้วหรือเจ้าคะ
‎ท่านพี่โกรธมากไหม
‎ข้าบอกแล้ว ‎คุณหนูทิ้งงานแต่งงานของตัวเอง
‎เพื่อการสอบนี่ได้อย่างไร
‎- ข้าบอกแล้วว่าอย่ามา ‎- ขอโทษนะ
‎ทานสิเจ้าคะ
‎นายท่านให้นำมาให้ ‎บอกว่าคุณหนูคงจะหิว
‎ทั้งที่วันนี้ข้าก่อเรื่องไว้น่ะหรือ
‎- รอบรู้จริงๆ ‎- แหม
‎- เขียนได้ยอดเยี่ยม ‎- ให้ตายสิ
‎บังอาจนัก
‎ดูนี่สิขอรับ
‎ข้าไม่เคยเห็นคำตอบ ‎ที่โอหังขนาดนี้มาก่อน
‎ใครกันที่ส่งคำตอบเช่นนี้มา
‎ผู้หญิงอวดดีคนนี้
‎นางต้องอ่านหนังสือ ‎ไร้อารยธรรมจากตะวันตกแน่
‎องค์รัชทายาทต้องการคำตอบ ‎เกี่ยวกับการปกครองโดยธรรม
‎และบัญชาสวรรค์
‎นางกล้าดีอย่างไรมาสั่งสอน...
‎ใครจะสั่งสอนข้าหรือ
‎- องค์รัชทายาท ‎- องค์รัชทายาท
‎ข้านั่งรอเฉยๆ แล้วมันกระสับกระส่าย
‎หากมีคำตอบดีๆ อยู่บ้าง ‎ขอข้าดูหน่อยได้ไหม
‎พวกเรายังตรวจกันอยู่พ่ะย่ะค่ะ
‎และยังไม่พบคำตอบใด ‎ที่คู่ควรให้พระองค์ทอดพระเนตร
‎ตรงนี้เปรียบเทียบผิด
‎เกิดแผ่นดินไหวหลังเกิดสุริยุปราคา
‎ที่วังเว่ยยางของราชวงศ์ฮั่น ‎ไม่ใช่วังเสียนหยางของราชวงศ์ฉิน
‎ตรงจุดนี้ หากเลือกใช้วลี ‎"การปกครองที่ดี" จะเหมาะสมกว่า
‎"คุณความดีของกษัตริย์ช่างลึกซึ้ง"
‎นอกจากนี้กระดาษคำตอบบางแผ่น ‎ลายมือยังเหมือนกันไม่ผิดเพี้ยน
‎ดูเหมือนพวกนาง ‎จะจ้างคนมาตอบคำถามให้
‎พวกเราก็เห็นว่าแปลก
‎จึงแยกกระดาษคำตอบเหล่านี้ ‎ออกไว้แล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎เช่นนั้นก็ช่วยตรวจสอบ ‎และรายงานข้าโดยละเอียดด้วย
‎ข้าจะแสดงให้ทุกคนเห็นว่า ‎การโกงข้อสอบ
‎เป็นความผิดร้ายแรง
‎อาลักษณ์มิน ข้าอยากให้เจ้า ‎แนะนำคำตอบให้ข้าดูหน่อย
‎เจ้าเป็นอาลักษณ์ คงมองออกว่า ‎เราต้องการผู้มีความสามารถแบบใด
‎พ่ะย่ะค่ะ องค์รัชทายาท
‎อาลักษณ์มิน เจ้าเลือกคำตอบ ‎ที่โอหังเช่นนั้นได้อย่างไร
‎นั่นเป็นคำตอบที่อวดดีมากพ่ะย่ะค่ะ
‎สุริยุปราคาเกิดเมื่อดวงอาทิตย์ ‎ดวงจันทร์และโลกเรียงเป็นแนวเดียวกัน
‎สุริยุปราคาเกิดจาก ‎ดวงจันทร์บดบังดวงอาทิตย์
‎จันทรุปราคาเกิดจากโลกบดบังดวงจันทร์
‎(แผนที่ดาว)
‎หาใช่วิธีที่สวรรค์ใช้ติเตียนเรา
‎เป็นเพียงปรากฏการณ์ที่เกิดจาก ‎การเคลื่อนที่ของเทห์ฟากฟ้า
‎ต่อให้ขงเบ้งฟื้นคืนชีพ ‎ก็ไม่มีทางห้ามไม่ให้เกิดขึ้นได้
‎อย่างไรก็ตาม ‎การตีความเหตุการณ์เหล่านี้
‎ล้วนขึ้นอยู่กับเราทั้งสิ้น
‎เราหวาดกลัวมัน ‎เพราะไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นด้วยเหตุใด
‎และเพราะหวาดกลัว ‎เราจึงคิดว่ามันเป็นลางร้าย
‎เมื่อเรารู้ว่าเทห์ฟากฟ้า ‎เคลื่อนที่อย่างไร
‎เราจะรู้ว่าอุปราคาเป็นเพียง ‎เหตุการณ์น่าชม ไม่ใช่ลางแห่งหายนะ
‎"จียูซูยา พุลรยูจึกบู"
‎ความรู้เปรียบเสมือนน้ำ ‎หากไม่ไหลย่อมเน่าเสีย
‎หนังสือประวัติศาสตร์ ‎ที่เขียนด้วยอักษรจีนเข้าใจยากเกินไป
‎หนังสือประวัติศาสตร์อ่านง่ายสักเล่ม ‎ที่เขียนด้วยอักษรเกาหลีจะเปิดประตู
‎ให้ความรู้กระจายสู่ราษฎรทั่วแผ่นดิน
‎"การรู้และเห็นอย่างถูกต้อง
‎เป็นหนทางเดียว ‎ที่เราจะป้องกันความเสียหาย
‎จากอุปราคา"
‎เป็นคำตอบที่โอหังจริงๆ
‎คุณหนู
‎- ผลสอบหรือ ‎- ผลสอบหรือ
‎ไปกันเถอะ
‎ระวังเจ้าค่ะ
‎โน่นเจ้าค่ะ
‎"แฮรยอง"
‎ชื่อคุณหนูใช่ไหมเจ้าคะ ‎แปลว่าคุณหนูสอบผ่านแล้ว
‎ไม่ใช่ นี่ไม่ใช่รายชื่อคนสอบผ่าน
‎(จงมาที่ตำหนักทงกุง ‎ภายในบ่ายสามโมงของวันนี้)
‎- ตำหนักทงกุงหรือ ‎- ใช่
‎ตำหนักทงกุงของเราหรือขอรับ
‎ที่ประทับขององค์รัชทายาทหรือขอรับ
‎ใช่
‎ข้าเห็นชัดเลย "จงมาที่ตำหนักทงกุง ‎ภายในบ่ายสามโมงของวันนี้"
‎ทำไมองค์รัชทายาทถึงเชิญ ‎ผู้เข้าสอบไปที่ตำหนักล่ะ
‎พระองค์ทรงคิดอะไรอยู่
‎เห็นๆ กันอยู่ไม่ใช่หรือ
‎"เลือกคนที่หน้าตา"
‎พระองค์อยากเห็นว่าใครสวยกว่ากัน
‎องค์รัชทายาทจะเลือกสนมหรือไง
‎สติปัญญาอันลึกซึ้งของข้าบอกว่า
‎นี่เป็นวิธีพูดว่า "ไปตายซะ" ‎อย่างมีชั้นเชิงและถนอมน้ำใจ
‎"มีชั้นเชิงและถนอมน้ำใจ" หรือ
‎ลองคิดดูสิ
‎องค์รัชทายาทไม่ได้อยาก ‎ให้มีตำแหน่งนี้สักหน่อย
‎ที่พระองค์ยอมก็เพราะถูกข่มขู่โดย...
‎เอาเป็นว่า พระองค์ทรงจัดสอบ ‎และทำทีเหมือนจะรับคน
‎แต่ความจริงแล้วไม่อยาก...
‎พระองค์ไม่อยากรับใครแม้แต่น้อย
‎ดังนั้นแทนที่จะประกาศชื่อผู้สอบผ่าน
‎พระองค์เชิญพวกนางไปตำหนักทงกุง...
‎ถ้าพระองค์ดุด่าพวกนางรายตัว
‎ก็จะไม่มีใครอยากรับตำแหน่ง
‎ถูกต้อง
‎เพราะองค์รัชทายาททรงทำเช่นนี้ ‎เราเลยไม่มีอะไรต้องกังวลแล้ว
‎ดีจริงๆ เลยใช่ไหมล่ะ
‎อาลักษณ์จอง
‎ขอรับ
‎แม้แต่กษัตริย์ ‎ก็ไม่ได้ตัดสินใจถูกเสมอไป
‎หม่อมฉันเป็นน้องสาว ‎ของที่ปรึกษากูแจคยอง
‎- ชื่อแฮรยอง... ‎- คิดว่าข้าไม่รู้ชื่อของเจ้าหรือ
‎เล่าเรื่องของกวนหลงเฝิงซิ
‎กวนหลงเฝิงถูกประหาร
‎เพราะให้คำแนะนำตามตรง ‎แก่พระเจ้าเจี๋ย...
‎หวังจางล่ะ
‎หวังจางเป็นขุนนางคนสำคัญ ‎ในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่น
‎- จักรพรรดิเฉิงประหารเขาเพราะ... ‎- ปี่ก้านล่ะ
‎ปี่ก้าน...
‎เป็นราชครูสมัยราชวงศ์ชาง ‎ที่ถูกสังหารเพราะให้คำแนะนำตามตรง
‎แก่พระเจ้าโจ้วเพคะ
‎ถูกต้อง
‎พวกเขาทุกคนล้วนต้องชดใช้ ‎คำพูดของตนเองด้วยชีวิต
‎เจ้ารู้ถึงผลที่อาจตามมา
‎แต่ก็ยังบังอาจเขียนอะไรเช่นนี้
‎คิดว่าโจทย์ของข้าผิดงั้นหรือ
‎ข้าถามว่าเจ้าคิดว่าข้าผิดหรือ
‎เสียมารยาท ตอบคำถามเดี๋ยวนี้
‎องค์รัชทายาท
‎หากพระองค์ทรงคิดว่า ‎มีหนทางป้องกันสุริยุปราคา
‎พระองค์ก็ผิดเพคะ
‎นี่ไม่ใช่ความเห็นส่วนตัว ‎หม่อมฉันเพียงทูลข้อเท็จจริง
‎มนุษย์...
‎ไม่อาจทัดทานลิขิตสวรรค์
‎พิธีบวงสรวงสุริยุปราคา ‎ดูเหมือนจะได้ผล
‎เพราะพิธีดำเนินไป ‎จนกว่าสุริยุปราคาจะสิ้นสุด
‎พิธีกรรมไม่ได้ส่งผลใดๆ เพคะ
‎เจ้าคิดว่าในแผ่นดินโชซอน ‎มีคนสักกี่คนที่ได้กินข้าวจนอิ่ม
‎แม้เพียงวันละมื้อ
‎เจ้าคิดว่าในแผ่นดินโชซอน ‎มีสักกี่คนที่สามารถไปหาหมอ
‎เมื่อล้มป่วย
‎- หม่อมฉัน... ‎- เจ้าคงไม่รู้
‎เจ้าเกิดมาในตระกูลชนชั้นสูง
‎ไม่เคยต้องลำบากสักครั้งในชีวิต
‎เจ้าบอกว่าหนังสือเล่มเดียว ‎จะสอนราษฎรทั่วแผ่นดินได้หรือ
‎โชซอนเป็นแผ่นดินแร้นแค้น
‎คนห้าในสิบเข้านอน ‎โดยกลัวว่าวันรุ่งขึ้นจะไม่มีกิน
‎หกในสิบไม่มีเงินรักษาตัวยามเจ็บป่วย
‎สามัญชนไม่มีโอกาส ‎ฝังศพให้ลูกที่ตายด้วยซ้ำ
‎พวกเขาไม่มีเวลาเสียใจ ‎เพราะต้องหาอาหารประทังชีวิต
‎พวกเขาไม่ว่างพอจะมาใส่ใจ
‎ของอย่างหนังสือและเทห์ฟากฟ้าหรอก ‎เจ้ารู้หรือเปล่า
‎แม้แต่การเรียนรู้ ‎และทำความเข้าใจสิ่งต่างๆ
‎ก็เป็นอภิสิทธิ์ ‎ที่คนอย่างพวกเราเท่านั้นถึงจะมี
‎เจ้ารู้บ้างไหม
‎ราชสำนักจัดพิธีบวงสรวงสุริยุปราคา
‎เพียงเพื่อปลอบขวัญราษฎร ‎ไม่มีเหตุผลอื่นใดอีก
‎"จะไม่เกิดเภทภัย ไม่ต้องกลัว"
‎เราจัดพิธีเพื่อสื่อสารเช่นนี้
‎เพราะนั่นเป็นสิ่งเดียวที่เราทำได้
‎นั่นเป็นเหตุผลที่เรากราบไหว้ฟ้า ‎และประโคมดนตรี
‎ดังนั้น ทั้งหัวข้อในการสอบ
‎และคำตอบของเจ้าจึงผิดทั้งคู่ ‎ข้าคิดว่าอย่างนั้น
‎มีอะไรจะคัดค้านไหม
‎ถวายบังคมองค์รัชทายาท
‎เงยหน้าขึ้น
‎นี่คือผลการสอบ
‎"บุตรีคนที่สามของโอบกซอน ‎จากห้องเครื่อง
‎โออึนอิม
‎บุตรีคนโตของฮอมันกยุน ‎จากสำนักล่ามหลวง
‎ฮออารัน
‎น้องสาวของกูแจคยอง ‎จากสำนักพระราชสาส์น
‎กูแฮรยอง
‎ผู้ได้คะแนนสูงสุด
‎บุตรีคนโตของซงแจชอน ‎หัวหน้าฝ่ายประจำกรมขุนนาง
‎ซงซาฮี"
‎ผู้ที่สอบผ่าน ขอให้ออกมาข้างหน้า
‎แล้วถวายบังคมองค์รัชทายาท
‎ท่านรองอัครมหาเสนาบดี
‎(ผู้ผ่านการสอบ)
‎(กูแฮรยอง)
‎คุณหนู
‎ท่านพี่ล่ะ
‎นั่นใคร
‎ปลอมแปลงการจ่ายเบี้ยหวัด ‎ยักยอกเงิน และแอบอ้าง
‎ชายชื่อชิมฮักบงผู้นี้ ‎ทำเรื่องทั้งหมดนี่จริงหรือ
‎พวกเรากำลังสอบปากคำผู้เกี่ยวข้อง
‎แต่ยังไม่ได้หลักฐานมัดตัวพ่ะย่ะค่ะ
‎ตำแหน่งผู้ตรวจการขั้นสาม ‎ประจำสำนักผู้ตรวจการมีความสำคัญยิ่ง
‎เขาต้องตรวจสอบเหล่าขุนนาง
‎แค่ข่าวลือนี่ก็เพียงพอแล้ว ‎ที่จะลงโทษเขา
‎เนรเทศเขาจากเมืองหลวงเดี๋ยวนี้
‎แล้วหาคนมาแทนเขาด้วย
‎ข้าจะไม่ทนความหยิ่งผยอง ‎ของพวกที่ปรึกษาอีกต่อไป
‎ท่านเป็นคนรับผู้ตรวจการชิม ‎เข้าทำงานไม่ใช่หรือขอรับ
‎ใครกันที่กล้าใส่ความคนของท่าน
‎นี่เป็นอุบายบ่อนทำลาย ‎สำนักผู้ตรวจการ
‎ข้าจะตรวจสอบเองขอรับ
‎เขาถูกปลดไปแล้ว
‎อย่าเปลืองแรงเลย
‎รีบหาคนมาแทนเขาเถอะ
‎ขอรับ
‎เพราะเจ้าแท้ๆ การสอบจึงเป็นไปด้วยดี
‎เปิดดูสิ
‎"ขุนนางขั้นหนึ่ง จาฮากุน อีซึงฮวี"
‎เสด็จพี่ ท่านอา...
‎ข้าอยากขอบคุณที่เจ้าช่วย
‎เขาเป็นเชื้อพระวงศ์
‎ป้ายนั่นจะช่วยให้เจ้าเข้าได้ทุกที่ ‎ไม่ว่าจะไปที่ไหน
‎ข้าออกจากนกซอดัง ‎ตามใจอยากยังไม่ได้ด้วยซ้ำ
‎ข้าจะมีโอกาสใช้ป้ายนี่ตอนไหน
‎ตอนนี้เสด็จพ่อ ‎ประทับอยู่ที่ตำหนักอีกุง
‎(อีกุง: ตำหนักตากอากาศ)
‎และข้าได้ยินว่าตอนนี้
‎จาฮากุนเป็นโรคผิวหนังขั้นรุนแรง
‎หมอบอกว่าเขาควรไปแช่บ่อน้ำพุร้อน
‎ท่านหมายถึง อนยาง...
‎อนยางหรือ
‎ซัมโบ
‎ข้าจะไปได้เมื่อไหร่
‎กระหม่อมไม่ได้ไป ‎ตำหนักตากอากาศนานหลายปีแล้ว
‎เดี๋ยวนะ ถ้าเราจะไปอนยาง...
‎เราน่าจะแวะกินซี่โครงที่ซูวอน
‎แล้วก็กินซุนแดที่ยงอิน
‎ก่อนอื่น เรามีบางอย่างต้องทำ
‎ให้ตาย
‎ท่านมาทำอะไรที่นี่
‎"มาทำอะไร" หรือ เจ้าคนเนรคุณ
‎พวกเราทำธุรกิจด้วยกันมาหลายปี
‎เจ้ากล้าดีอย่างไรถึงเอาแมฮวาไปขาย
‎พูดอะไรของท่าน ‎ข้าไม่เคยเอาเขาไปขายนะ
‎- ข้าแค่แนะนำเขากับ... ‎- เจ้ามันปากมากนัก
‎เจ้าตายแน่
‎ฟันข้า กล้าดีอย่างไร
‎ทีนี้ข้าจะทำอย่างไรกับหน้าข้า ‎หน้าหล่อๆ ของข้า
‎รู้หรือเปล่าว่าเจ้ากำลังแหย็มกับใคร
‎ปล่อยนะ ปล่อยข้า
‎- พอได้แล้ว ‎- สมัยข้ายังรุ่ง
‎คนเรียกข้าว่าไอ้ขวานหิน
‎- แยกกันได้แล้ว ‎- ปล่อยนะ บอกให้ปล่อยไง
‎ข้าบอกให้แยกกัน
‎องค์...
‎นายท่าน
‎ตายจริง ไหนดูซิ
‎ให้ตายสิ ไม่อยากเชื่อ ‎ว่ามันจะทำหน้าหล่อๆ ของท่าน
‎บังอาจ
‎เจ้าจะถูกลงโทษตามกฎหมาย...
‎เอาเถอะ
‎ข้าจะทำเป็นสะดุดล้ม ‎จนได้แผลมาแล้วกัน
‎แต่ข้ามีเรื่องจะถามเจ้าหน่อย
‎ผู้หญิงคนนั้น
‎ข้าจะพบนางได้ที่ใด
‎"ผู้หญิงคนนั้น" ใครหรือ
‎แมฮวาตัวปลอม
‎ที่งานอ่านหนังสือนั่น
‎คุณหนูแฮรยองน่ะหรือ
‎นางชื่อ...
‎แฮรยองสินะ
‎(ตำหนักตากอากาศในอนยาง)
‎เข้ามาได้อย่างไรกัน
‎คงหิวสินะ
‎ในครัวทางโน้นน่าจะมีอาหาร
‎อย่าเป็นมิตรมากล่ะ
‎เดี๋ยวข้าจะติดเจ้า
‎"โฮดัมกับยองอัน
‎นี่คือจุดเริ่มต้นของเส้นทาง" หรือ
‎โฮดัม
‎องค์ชาย ทำไมถึง...
‎องค์ชาย
‎องค์ชาย มีอะไรหรือพ่ะย่ะค่ะ
‎บอกมาเถิดว่าเกิดอะไรขึ้น
‎- ทำไม... ‎- องค์ชาย
‎ข้าเคยเห็นป้ายหลุมศพตรงนี้แน่ๆ
‎"โฮดัมกับยองอัน ‎นี่คือจุดเริ่มต้นของเส้นทาง"
‎มันเขียนอยู่บนป้าย
‎มีใครมาที่นี่หรือเปล่า
‎หรือว่า
‎มีคนอื่นนอกจากพวกเรา
‎หมายความว่าอย่างไรพ่ะย่ะค่ะ
‎แม้แต่คนรับใช้ก็ออกไปนานแล้ว
‎ตามพระบัญชาขององค์รัชทายาท
‎แล้วป้ายหลุมศพที่ข้าเห็นอยู่ที่ไหน
‎องค์ชาย หรือว่า
‎พักนี้พระองค์จะทรงหูแว่วไปเอง
‎จู่ๆ รู้สึกโกรธโดยไม่มีเหตุผล ‎หรือเห็นอะไรแปลก...
‎- ไม่ใช่แบบนั้น ‎- โฮดัม
‎องค์ชาย พระองค์น่าจะยังอ่อนเพลีย ‎จากการเดินทาง
‎เข้าบรรทมเถิดพ่ะย่ะค่ะ
‎องค์ชาย
‎เชิญเสด็จ
‎(แดรูชอง)
‎สวัสดี
‎มากันเร็วจัง
‎เราทุกคนได้ทดลองงานในสำนักเดียวกัน
‎มาสนิทสนมกันไว้เถอะ
‎ข้าชื่อฮออารัน
‎ส่วนหญิงสาวคนนี้...
‎ข้าโออึนอิม
‎- ข้า... ‎- พวกเจ้ากล้าดีอย่างไร
‎ถึงมานั่งในช่วงทดลองงาน
‎สัมมาคารวะกับวินัยหายไปไหนหมด
‎ขออภัยเจ้าค่ะ ใต้เท้า ‎เชิญนั่งเจ้าค่ะ
‎บ้านเมืองจะเป็นอย่างไรต่อไปเนี่ย
‎พวกนางกล้าสอบเข้ารับราชการ
‎ไม่รู้จักอายแบบนี้ ‎จะไปมีมารยาทได้อย่างไร
‎เป็นเพราะพ่อของข้าน่ะ
‎จากนี้ไป มาแดรูชอง ‎ให้ช้ากว่าเดิมสักชั่วโมงนะ
‎ถ้าข้าอยู่ด้วย ‎จะไม่เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น
‎เจ้าคืออาลักษณ์ฝึกหัดซงใช่ไหม
‎ข้าชื่อซาฮี
‎ข้าแฮรยอง กูแฮรยอง
‎น่าตื่นเต้นจังเลยเนอะ
‎พอได้สวมเครื่องแบบเข้าวังแล้ว
‎ค่อยรู้สึกเหมือนเป็น ‎อาลักษณ์หญิงตัวจริงหน่อย
‎ข้านอนไม่หลับทั้งคืนเลย
‎จนตอนนี้ก็ยังบอกไม่ถูกว่า ‎นี่เรื่องจริงหรือฝันไป
‎จริงสิ ข้าได้ยินว่าที่สำนักกฤษฎีกา ‎มีอาลักษณ์หล่อๆ อยู่ด้วย
‎ฉลาดที่สุดในหมู่คนฉลาด ‎เป็นยอดแห่งบัณฑิตทั้งปวง
‎เวลาพวกเขาเดินเรียงแถวไปทั่ววัง
‎ในมือถือพู่กัน ‎กับหนังสือประวัติศาสตร์นะ
‎ข้าได้ยินว่าดูดีมาก
‎พวกเจ้าจะไปสำนักกฤษฎีกาหรือ
‎ไปผิดทางแล้ว
‎เห็นจินซอนมุนตรงนั้นไหม
‎ถ้าผ่านเข้าไปก็จะเห็นซุกจองมุน
‎เดินเลยไปจะเจอ ‎ห้องประชุมของขุนนางระดับสูง
‎จากนั้นก็เลี้ยวซ้าย แล้วก็ซ้าย
‎แล้วก็ขวา รวมสามครั้ง
‎พวกเจ้าก็จะเจอสำนักกฤษฎีกา
‎- ขอบคุณเจ้าค่ะ ‎- ขอบคุณเจ้าค่ะ
‎นั่นแหละ รีบๆ ไป
‎- ลาก่อน ‎- ออกจากวังไปเลย
‎(สำนักกฤษฎีกา)
‎- ยังอยู่กันอีกหรือ ‎- สวัสดีขอรับ
‎เจ้าอยู่กะกลางคืนไม่ใช่หรือ ‎ทำไมยังอยู่นี่อีก
‎พวกเราอยู่รอเจออาลักษณ์หญิง
‎- สงสัยจะมาสาย ‎- อะไรนะ
‎"มาสาย" หรือ
‎ใครๆ ก็รู้ว่ามาทำงานวันแรก ‎ต้องรีบมาไม่ใช่หรือ
‎มาทักทายรุ่นพี่น่ะ
‎พวกนางไม่ได้เข้าเรียน ‎ที่สำนักบัณฑิตหลวง
‎จึงไม่รู้จักยำเกรงรุ่นพี่น่ะสิ
‎ผู้หญิงที่ทั้งชีวิตเคยแต่ปักผ้าน่ะ
‎ไม่รู้เรื่องรู้ราวหรอก
‎ขอโทษเจ้าค่ะ
‎ตายจริง ขอโทษเจ้าค่ะ
‎พอดีว่ามีเจ้าบ้าคนหนึ่ง...
‎อยู่ที่นี่ด้วย
‎ทำไม เจ้าบ้ามันทำไมหรือ
‎สวัสดีเจ้าค่ะ ‎อาลักษณ์หญิงโออึนอิมเจ้าค่ะ
‎อาลักษณ์หญิงฮออารันเจ้าค่ะ
‎อาลักษณ์หญิงซงซาฮีเจ้าค่ะ
‎อาลักษณ์หญิงกูแฮรยองเจ้าค่ะ
‎ข้า ซองซอควอน ‎เป็นอาลักษณ์อาวุโสขั้นเก้า
‎โธ่เอ๊ย ไม่ต้องไปแนะนำตัว
‎กับพวกที่มาสายตั้งแต่วันแรก
‎แถมยังได้งานโดยไม่ต้อง ‎สอบแบบเป็นทางการหรอก
‎พวกเราจะตั้งใจทำงานเต็มที่
‎โปรดชี้แนะพวกเรา ‎ให้เป็นอาลักษณ์ที่ดีด้วยเจ้าค่ะ
‎- อาลักษณ์ยาง ‎- หือ
‎นางอยากเป็นอาลักษณ์ที่ดี
‎จริงหรือ บอกนางว่าเชิญเลย
‎เจ้าน่ะ
‎ไม่ใช่อาลักษณ์หรอก
‎ไม่สมเป็นท่านเลยนะขอรับ
‎ถึงพวกนางไม่ได้สอบแบบปกติ ‎แต่ก็ยังเป็นอาลักษณ์ฝึกหัด
‎หากท่านคิดจะทำให้พวกนางเลิก...
‎นางไม่เลิกหรอก
‎อะไรนะขอรับ
‎ข้ารู้จักนาง
‎ได้ยินที่อาลักษณ์มินพูดไหม
‎อาลักษณ์หญิงกับผีน่ะสิ
‎พวกเจ้าก็แค่เสมียนระดับล่าง
‎- ท่านอาลักษณ์ ‎- "อาลักษณ์" หรือ
‎"ใต้เท้า" ต่างหากล่ะ
‎อยู่ดีๆ ข้าก็คอแห้งขึ้นมา
‎จะใช้ใครดีนะ
‎เสมียนกู
‎ไปเอาน้ำมาซิ
‎- อะไรนะ ‎- ไม่ได้ยินหรือ
‎ใต้เท้าบอกว่าอยากดื่มน้ำ
‎เสมียนกู
‎ถ้าอย่างนั้น...
‎ข้าไปเอาน้ำเย็นมานะเจ้าคะ
‎ก็เอาสิ
‎เดินเบาๆ หน่อย
‎- เสมียนกู ‎- เจ้าคะ
‎เอาไป
‎- เสมียนฮอ ‎- เจ้าคะ
‎- เสมียนโอ ‎- เจ้าคะ
‎ทำอะไรน่ะ ‎ไม่เห็นหรือว่าตรงนี้สกปรกแค่ไหน
‎ทำความสะอาดตรงที่มันสกปรกสิ ‎ไม่ใช่ตรงที่สะอาด
‎ใต้เท้า ข้าเอามาหมดแล้วเจ้าค่ะ
‎อะไรนะเจ้าคะ
‎นี่เจ้าค่ะ
‎ไม่ เอาไปให้ชีกุก
‎ไป ให้ชีกุก
‎นี่ของใต้เท้าใช่ไหมเจ้าคะ
‎ไม่ใช่หรือ
‎อร่อยจัง
‎อะไรน่ะ
‎- เสมียนกู ‎- เจ้าคะ
‎เต้าหู้หล่นแน่ะ
‎เต้าหู้หล่น
‎เจ้าค่ะ เห็นแล้ว
‎เต้าหู้มันตกพื้น
‎- ทำไม เหนื่อยแล้วหรือ ‎- เปล่าเจ้าค่ะ
‎ถ้าเหนื่อยก็กลับบ้านไป
‎ถ้าพวกเจ้าง่วงมาก
‎ก็ไปวิ่งรอบสำนัก 20 รอบ
‎อยากวิ่ง 50 รอบหรือ
‎ไม่เจ้าค่ะ
‎ให้ตายสิ
‎ขยับขาหน่อยเจ้าค่ะ ข้าจะวางโต๊ะ
‎ซอลกึม
‎หลังจากได้เจอเรื่องในวันนี้ ‎ข้ารู้สึกนับถือเจ้ามากเลยล่ะ
‎เลิกพูดเหลวไหล ‎แล้วทานข้าวเถิดเจ้าค่ะ
‎ข้าได้ยินว่าท่าน ‎ไม่ได้ทานมื้อกลางวันด้วยซ้ำ
‎ข้าพูดจริงนะ
‎หลังจากทำงานหนักมากในวันนี้
‎ข้าก็รู้ซึ้งว่า ‎ไม่ใช่ทุกคนที่ทำงานนี้ได้
‎เจ้าทำกับข้าวและทำความสะอาดทุกวัน
‎ข้าหยุดคิดถึงเจ้าไม่ได้เลย
‎ถ้าอย่างนั้นคุณหนูก็ควรได้สติ
‎แล้วหาผู้ชายดีๆ แต่งงานเสีย
‎แล้วก็พาข้าไปเป็นสาวใช้ท่านด้วย
‎ข้าจะได้อยู่สุขสบาย
‎พูดอะไรของเจ้า
‎ข้าพยายามแทบตายกว่าจะได้งานนี้ ‎ข้าไม่ลาออกหรอก
‎หมายความว่าท่านจะให้อาลักษณ์พวกนั้น
‎ใช้งานต่อไปหรือเจ้าคะ
‎ตอนนี้ข้าอาจเป็นเพียงเสมียน
‎แต่พวกเขาคงให้ข้าเขียนอะไรบ้างแหละ
‎พอผ่านไปสักสองปีน่ะ
‎ไม่ใช้ประโยชน์จากความฉลาดของข้า ‎ก็ถือว่าเสียของไม่ใช่หรือ
‎- คุณหนู ‎- หือ
‎คุณหนูรู้ตัวไหมว่า ‎ทำตัวได้น่าหมั่นไส้มาก
‎รู้สิ
‎รู้ก็ดีแล้วเจ้าค่ะ
‎อร่อยจัง
‎คนว่ากันว่าความโลภไม่มีที่สิ้นสุด
‎หลังจากได้พักสองสามวัน
‎กระหม่อมไม่อยากกลับฮันยางเลย
‎ทำไมพระองค์ไม่ทูลองค์รัชทายาท
‎แล้วขอมาประทับที่นี่แทนล่ะพ่ะย่ะค่ะ
‎เราจะได้ใช้ชีวิตแสนสนุกกันที่นี่
‎แล้วเมียเจ้าล่ะ
‎ไปเถอะ เราต้องไปให้ถึงก่อนหนึ่งทุ่ม
‎โธ่เอ๋ย
‎- จริงสิ ซัมโบ ‎- พ่ะย่ะค่ะ
‎- เรื่องป้ายหลุมศพ... ‎- เรื่องนี้อีกแล้วหรือ
‎เราคุยกันแล้วนะพ่ะย่ะค่ะ
‎ตอนนั้นพระองค์เหนื่อยมาก
‎และผล็อยหลับไปเพราะน้ำอุ่นสบาย
‎แต่ยิ่งข้าคิดเท่าไร...
‎พระองค์เล่าว่าเห็นหมาตัวหนึ่ง
‎แถมยังเป็นในเขตพระราชฐานด้วย
‎ก็ชี้ชัดแล้วว่าเป็นแค่ความฝันลอยๆ
‎เจ้าคิดว่ามันเป็นความฝันจริงๆ หรือ
‎กระหม่อมบอกแล้วว่า ‎มันเป็นความฝันลอยๆ
‎เพราะไม่มีอะไรที่สมเหตุสมผลเลย
‎แต่พระองค์กำลังจะทำให้ ‎กระหม่อมเป็นบ้า
‎ด้วยการถามว่าทำไมกระหม่อม ‎ถึงคิดว่ามันเป็นความฝันลอยๆ
‎องค์ชาย ลืมๆ เรื่องนี้ไปเสีย
‎แล้วแวะกินซี่โครง
‎ที่ซูวอนก่อนกลับดีไหมพ่ะย่ะค่ะ
‎งอนอีกแล้ว
‎ถ้าไม่อยากเสวยซี่โครง ‎จะรับซี่โครงตุ๋นไหมพ่ะย่ะค่ะ
‎ให้ตายสิ พวกเราทำงานอย่างกับทาส
‎ดูสิ มือข้าเหี่ยวหมดแล้ว
‎เวลาอยู่บ้าน ‎ข้าไม่เคยต้องรินน้ำดื่มเองด้วยซ้ำ
‎แต่ที่นี่ข้าต้องง่วนล้างจาน
‎ตั้งแต่เกิดมา 18 ปี ‎ไม่เคยมีใครร้ายกับข้าถึงเพียงนี้
‎ช่วงนี้ข้ากินเนื้อจนเกือบหมดร้านเลย
‎ข้าเหนื่อยตลอดเวลา
‎จนต้องกินเนื้ออย่างน้อย ‎สามสี่จานถึงจะมีแรง
‎เดี๋ยวนะ
‎เจ้าว่าพวกเขากำลังรับน้องหรือเปล่า
‎พวกเขาถึงได้โหดกับเรานัก
‎สำนักกฤษฎีกามีชื่อเสียงไม่ดี ‎เรื่องพิธีรับน้องอยู่แล้วด้วย
‎เด็กใหม่จะถูกจับแก้ผ้าแล้วซ้อม ‎ในหอนางโลม
‎พวกเขาต้องกลิ้งในโคลนด้วยนะ
‎แต่องค์รัชทายาท ‎ทรงสั่งห้ามแล้วไม่ใช่หรือ
‎ไม่ให้รับน้องพวกเราน่ะ
‎อาจจะเพราะอย่างนี้ก็ได้ ‎พวกเขาถึงร้ายกับเรานัก
‎พวกเขาทนไม่ได้ที่เราได้รับการยกเว้น ‎ทุกอย่างที่พวกเขาต้องเผชิญมา
‎ก็เลยรู้สึกโกรธและอิจฉา
‎พอคิดดูแล้ว เจ้าพูดถูกนะ
‎ข้าได้ยินว่าท่านยุลกกอีอี ‎ก็เคยถูกไล่ออก
‎เพราะเขาพยายาม
‎เลี่ยงพิธีรับน้อง ‎ได้ยินว่าเขาถูกกลั่นแกล้งด้วย
‎เพราะอย่างนี้พวกเขาถึง ‎เรียกเราว่าเสมียนระดับล่าง
‎และให้เราทำงานเล็กๆ น้อยๆ หรือ
‎- ใช่แล้ว ‎- ใช่แล้ว
‎และที่พวกเขาบอกว่าเราไม่ใช่อาลักษณ์ ‎ก็เพราะเหตุนี้ด้วยใช่ไหม
‎- ใช่แล้ว ‎- ใช่แล้ว
‎พวกเจ้า
‎"พิธีรับน้อง" หรือ
‎พวกเจ้ารู้ด้วยหรือว่า ‎พิธีรับน้องเขาทำอะไรกันบ้าง
‎เจ้าค่ะ ข้าทราบ
‎พวกท่านสามารถซ้อมเรา
‎สั่งให้เราเต้น
‎ทำได้กระทั่ง
‎สั่งให้เราแก้ผ้า
‎เราทำเช่นนั้นกับผู้หญิงไม่ได้หรอก
‎กลับไปเสีย
‎เป็นเพราะผู้หญิง
‎เป็นขุนนางไม่ได้หรือเจ้าคะ
‎พวกเราผ่านการสอบขุนนาง ‎จนได้เข้ามาทำงาน
‎เหมือนกับทุกๆ คน
‎แต่ทำไมเราถึงได้รับการยกเว้น ‎ไม่ต้องร่วมพิธีรับน้อง
‎เพราะเราเป็นผู้หญิง จึงไม่เป็น ‎ที่ยอมรับในฐานะอาลักษณ์หรือเจ้าคะ
‎ไม่ใช่อย่างนั้น
‎แต่มันดูเหมือนเป็นเช่นนั้น
‎สำหรับข้า
‎นี่คือสถานที่และเวลาจัดพิธีเจ้าค่ะ
‎หวังว่าจะได้พบท่านที่นั่น
‎อาลักษณ์ยาง
‎- อาลักษณ์ยาง ‎- อะไรหรือ
‎- ดูสิขอรับ ‎- อะไรน่ะ
‎พวกนางจะทำอะไรนะ
‎พิธีรับน้องหรือ
‎พวกนางคิดว่าทำเช่นนี้แล้ว
‎พวกเราจะยอมรับหรือ
‎เป็นข่าวดีนะขอรับ
‎ข้ายังโกรธทุกครั้งที่หวนคิดถึง
‎ตอนข้าโดนรับน้อง
‎- พวกเราควรระบายอารมณ์... ‎- เดี๋ยว
‎พวกเราเป็นคนรับน้องเจ้านะ
‎เพราะพวกท่าน ‎ข้าถึงเป็นอาลักษณ์ที่ยอดเยี่ยมได้
‎แล้วจะทำอะไรดีขอรับ
‎สาดน้ำสกปรกใส่พวกนางดีไหม ‎หรือจะให้ดื่มซีอิ๊ว
‎หรือว่า
‎- เอาฉี่วัวสาดเลย ‎- เราทำแบบนั้นกับสตรีชั้นสูงไม่ได้
‎ข้าจะต้อนรับอาลักษณ์หญิงของเรา
‎ด้วยความเคารพสูงสุด ‎โดยการทำตามธรรมเนียมนี่แหละ
‎อ้าว มากันแล้ว
‎เราไม่อยากให้พวกเจ้ารอ
‎เลยบอกให้ทุกคนมาพบกันเร็วหน่อย
‎นี่คือการแสดงความนับถือของเรา
‎ต่อพวกเจ้า
‎และปลาจวดจากทางใต้นี่
‎คือการแสดงความจริงใจของเรา
‎จริงใจอะไรกัน ‎พวกเราต้องจ่ายทั้งหมดนั่นนะ
‎เอาล่ะ เริ่มด้วยการคำนับ ‎ทำความเคารพพวกเราก่อน
‎ดี ขอให้เชื่อฟังรุ่นพี่ให้มากๆ ล่ะ
‎นั่งได้
‎ทีนี้ ดื่มให้หมด
‎ไม่ใช่จอกนั้น จอกข้างๆ
‎อะไรกัน จะดื่มหมดได้อย่างไร
‎ไม่เอาเจ้าค่ะ
‎ทำไม เพราะพวกเจ้าเป็นหญิงหรือ
‎พิธีรับน้องคงจะหนักเกินไป ‎สำหรับสาวๆ สินะ
‎สตรีสูงศักดิ์ไม่ควรรับเหล้า
‎จากผู้ชายในหอนางโลม
‎เป็นเรื่องที่ไม่มีทางเกิดขึ้น ‎ในโชซอนได้หรอก
‎นั่นสินะ
‎ให้ตายสิ พวกเราไปดื่มกันเองดีกว่า
‎- ข้าจะดื่ม ‎- ใครพูดน่ะ
‎ขอบอกเลยว่าเสมียนซงฉลาดมาก
‎เอาล่ะ จัดไปอีกชาม
‎หอมจังเลย
‎เอาสิ
‎ให้ตาย ท่าทางน่าอร่อยจัง
‎ต้องอย่างนี้สิ จะเป็นอาลักษณ์ ‎ต้องใจเด็ดอย่างนั้นแหละ
‎- อาลักษณ์อัน ‎- ขอรับ
‎นี่
‎ช้าก่อน
‎ชามนี้
‎ข้าจะดื่มเอง
‎แต่ว่า
‎ความรักที่พวกท่านมีให้เรา ‎ช่างน่าประทับใจมาก
‎ข้าคงต้องตอบแทนบ้าง
‎- ว่าไงนะ ‎- พระเจ้าโจวเหวิน
‎ได้เป็นผู้นำที่แท้จริง ‎เมื่อถูกคุมขัง
‎ส่วนชวีเหยวียนก็แต่ง "หลีเซา"
‎หลังจากถูกเนรเทศจากแคว้นฉู่
‎ปกิณกคดีของขงจื๊อถึงกล่าวว่า
‎"การทำให้คนเป็นทุกข์นั้น ‎เกิดจากความรัก"
‎หมายถึงเราทำให้ผู้อื่นลำบาก ‎ก็เพราะเรารักเขา
‎ดังนั้นได้โปรดรับไว้ด้วย
‎แทนความเคารพจากข้า
‎ทางนี้
‎เอาเข้ามาเลย
‎อย่าเสียใจแล้วกัน
‎เจ้าหาเรื่องใส่ตัวเองนะ
‎ดื่ม
‎- ดื่ม ‎- ดื่ม
‎ตักให้เต็มที่เลย
‎องค์ชาย นี่ก็เลยสามทุ่มมาแล้ว
‎ต้องมายืนอยู่กลางสะพาน ‎แบบนี้ด้วยหรือพ่ะย่ะค่ะ
‎ข้ากำลังรอคนที่นัดเจอกันที่นี่
‎ข้าแค่ไม่รู้ว่า
‎คนจะเยอะขนาดนี้
‎พระองค์รอมาเกินชั่วโมงแล้ว ‎น่าจะเข้าใจได้แล้วนะพ่ะย่ะค่ะ
‎นางไม่มาหรอก
‎อยู่ดีๆ พระองค์ก็ส่งจดหมาย ‎ไปบอกให้นางมาขอโทษ
‎ใครที่ไหนจะมาขอโทษ
‎หลังได้รับจดหมายเช่นนั้นพ่ะย่ะค่ะ
‎องค์ชาย สีพระพักตร์เช่นนั้น ‎มันอย่างไรกัน
‎พระองค์ดูเหมือนชายที่ถูกคนรัก ‎ปล่อยให้รอเก้อเลย
‎พูดบ้าอะไรกัน
‎"คนรัก" หรือ
‎เจ้าเรียกศัตรูตลอดกาลของข้า ‎ว่าคนรักได้อย่างไร
‎หากกระหม่อมพูดผิดก็อย่าสนพระทัยสิ ‎ไม่เห็นต้องกริ้วเลย
‎ให้ตาย
‎กูแฮรยอง
‎ให้ตาย
‎ให้ตายเถอะ
‎หมดแล้วหรือ
‎พอได้แล้ว
‎- เอามา ‎- พอเลย
‎โธ่เอ๊ย
‎เอามา
‎เจ้า...
‎เจ้ามันบ้าไปแล้ว
‎บ้าไปแล้วจริงๆ
‎เจ้ามันผู้หญิงบ้า
‎ข้ารู้เจ้าค่ะ
‎ดื่มอีกหรือ
‎ข้าคิดถึงท่านแม่
‎เฮ้ย
‎นี่เจ้า...
‎ชนะแล้ว
‎- ท่านอาลักษณ์ ‎- สำเร็จแล้ว
‎- เจ้าทำได้ ‎- ใต้เท้า
‎ตื่นสิขอรับ
‎เจ้าทำได้
‎ตื่นเถิดขอรับ
‎- ให้ตายสิ ‎- ตื่นสิขอรับ
‎ท่านอาลักษณ์
‎- ท่าน ‎- สำเร็จแล้ว
‎- ไม่อยากเชื่อเลย ‎- ไม่น่าเชื่อ
‎- ท่านขอรับ ‎- ตื่นสิ
‎ตื่นเถิดขอรับ
‎ตายๆ
‎คุณหนู
‎- ตายแล้ว ‎- ข้าไม่เป็นไร
‎ระวังนะเจ้าคะ
‎- ตายจริง ‎- ให้ตายสิ
‎โธ่เอ๊ย
‎ข้าเป็นห่วงแทบแย่ เจ้าดื่มไป...
‎- ตายแล้ว ‎- แฮรยอง
‎ท่านพี่
‎ทำไมไปนอนบนพื้นล่ะเจ้าคะ
‎มันเย็นนะ เดี๋ยวก็ป่วยหรอก
‎- ซอลกึม ‎- เจ้าค่ะ
‎- ช่วยถือนี่ให้หน่อย ‎- เจ้าค่ะ
‎นี่
‎ไป
‎- ท่านพี่ ‎- โธ่
‎ไปเลย นำทางที
‎- ตายแล้ว ‎- คุณหนู
‎คุณหนู รองเท้าเจ้าค่ะ
‎- ไปก่อนนะ ‎- เจ้าค่ะ เดินทางดีๆ
‎ข้าอยู่สำนักกฤษฎีกา
‎ข้ากูแฮรยอง เป็นอาลักษณ์ฝึกหัด ‎ที่สำนักกฤษฎีกาเจ้าค่ะ
‎สำนักกฤษฎีกามีคำสั่ง
‎ห้ามใครเข้าไปหลังเจ็ดโมงเช้า
‎อะไรนะเจ้าคะ
‎นี่มันเรื่องเหลวไหลอะไรกัน
‎ให้ข้าเข้าไปเถิด
‎ข้ามีทางให้ท่านเข้าไปข้างใน
‎จริงหรือ
‎กำแพงด้านหลังมีช่องเล็กๆ ‎ให้ผ่านเข้าไปถึงในวังได้
‎นางในพัค
‎นางในชเว
‎พวกเจ้า
‎หายไปไหนกันหมดเนี่ย
‎นี่
‎ให้ตายสิ
‎พวกนางในทั้งหลาย
‎ถูกสั่งห้ามเข้าไป ‎ในนกซอดังอย่างเด็ดขาด
‎ดังนั้นอย่าให้โดนจับได้ล่ะ
‎หลงทางหรือ
‎แมฮวา
‎เจ้านกกระจอก
‎ข้าไม่ชอบ
‎ข้าไม่ต้องให้เจ้าช่วย
‎ข้าก็ดูแลตัวเองได้
‎ข้าจะเริ่มสอนพวกนางตั้งแต่พรุ่งนี้
‎มีคนถูกฆาตกรรมในบ้านร้าง
‎ไม่คิดว่ามันรอบคอบ ‎เกินกว่าจะเป็นฝีมือพวกผู้หญิง
‎ที่ทำงานในวังหรือ
‎ข้าพบคนน่าสนใจในวัง
‎เขาเป็นชายที่ไม่อาจรักผู้หญิงได้
‎คนที่ข้าเรียกพบอยู่ที่ไหน
‎ข้าจะสั่งสอนพวกเจ้าทุกคน
‎หนังสือนั่นชื่อว่าอะไร
‎ท่านเพิ่งพูดว่า "โฮดัม" ใช่ไหม